COVID-19 Bilgilendirmesi Hakkında

Çocuklarda Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu

Çocuklarda Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) çocukluk çağında sık görülen, dikkat eksikliği, aşırı hareketlilik ve dürtüsellik ile kendisini gösteren nörogelişimsel bir durumdur.

Çocuklarda Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğunda (DEHB) elbette, tüm çocuklar bir miktar hareketlidir ve yetişkinlere kıyasla dikkatlerini uzun süre bir göreve odaklamakta güçlük yaşarlar. Ancak DEHB belirtileri gösteren bir çocuk aynı yaştaki ve aynı cinsiyetteki çocuklara kıyasla daha hareketlidir ve dikkat sorunları yaşıyor olabilmektedir. Her çocuk DEHB’yi farklı şekilde yaşayabilir. Kimisi daha dikkat ile ilgili sorunlar gösterirken, kimisi daha hareketli ve dürtüsel olabilir.

Çocuklarda Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğunda (DEHB) nin hangi tipinin daha ağırlıklı olarak var olduğu uzman birisi tarafından değerlendirilerek karar verilebilir. Ancak özetle her bir alt DEHB kategorisine örnek vermek gerekirse;

Dikkat Eksikliği Ağırlıklı Tip:

  • Dikkatini belirli bir süre özellikle sıkıcı görevlerde sürdürmekte güçlük yaşar
  • Görevde yer alan detaylara dikkat edemez, sık sık hatalar yapar
  • Okulda verilen görevleri, evde verilen sorumlulukları tamamlayamaz
  • Sorumluluklarını, görevlerini düzene koymakta güçlük çeker
  • Dikkati ses, görüntü gibi birçok çevresel faktör ile kolaylıkla dağılır
  • Günlük işlerinde unutkanlıkları vardır

Hiperaktivite ve Dürtüsellik Ağırlıklı Tip:

  • Yerinde durmakta zorlanır, her an kıpır kıpırdır
  • Okulda veya oturması gereken yerlerde oturmakta zorlanır ve sürekli kalkar
  • Mekân ile uyumsuz şekilde koşuşturur, tırmanır
  • Sessiz bir şekilde oyun oynayamaz veya etkinlik yapamaz
  • Çok konuşur, hızlı konuşur, başkaları konuşurken bekleyemez
  • Sırasını beklemekte zorluk yaşar

Dikkat Eksikliği, Hiperaktivite ve Dürtüsellik Ağırlıklı Tip:

Yukarıda her iki kategoride de yer alan belirtiler aynı anda çocukta olmaktadır.  Bu durumda çocuğa uygun tedavi uygulanır. Psikiyatrist ve psikologla ortak bir tedavi planı belirlenmelidir.

Tedavi planı mutlaka uzman doktor ve psikolog ile yapılmalı ve tanı psikiyatrist tarafından konulmalıdır.